• Facebook'ta Paylaş
  • Twitter'da Paylaş
Mahmut TEKİN

BU KENTİ YÖNETENLER NEREDE?

25.6.2014 16:40:55

 BU KENTİ YÖNETENLER NEREDE?

Bir-kaç defa ben yazdım! 
Dr.Abuzer Demir, zaman-zaman köşesinden sesleniyor! 
IŞIK gazetesinden Kemal Öner kardeşimiz, sayın valim, sayın belediye başkanım, sayın emniyet müdürüm diyerek yalvarır gibi sesleniyor: 
“Burası da bir şehir, burası bir köy, belde değil” diyor. “Trafikte ki bu olumsuzlukları bir ele alın koordinel
i çalışın ” diyor. 
Biz de diyoruz ki; bu memlekette bir takım olumsuzluklar var! 
Kimse de tık yok! 
Trafikten tutun da; İntihardan, uyuştucudan, bir günde zengin olmadan, üç günde iflas etmeden, bıçaktan, tabancadan, tefeden-tüfe den!
Bu memleket tedirgin! 
Bu memleket bir huzursuzluk içerisin de! 
IŞIK gazetesi manşetten veriyor, bu olumsuzluklardan birini; 
“Parklar, bahçeler, orman ve mahalleler… Onlar her yerde! Adıyamanlı “İllallah” etti” diyor.
Vatandaş konuşuyor;”Gece eve giderken korkuyorum!”
“Madde bağımlılığının yani sıra, esrar ilköğretim seviyesine inmiş, bazı mahalleler de esrar oldukça yaygın” diyor.
Bunu vatandaş diyor! 
Bu toplumla iç-içe yaşayanlar, bu kentte yaşamını sürdürmek mecburiyetin de olan, kader arkadaşlarımız diyip; İlgililere sesleniyor! 
Kimse de yine tık yok! 
Bu nasıl bir memleket oldu böyle! Vatandaş feryat ediyor! Gazetecisi feryat ediyor! 
Hayret doğrusu, yazılıyor-çiziliyor kimsenin umurun da bile değil! 
Bu kent hiçbir dönem de bu kadar karamsarlık içine düşmemişti! 
Adıyamanlı endişeli, Adıyamanlı karamsar ve huzursuz! Adıyamanlı bir güvensizlik içerisin de! 
Buna rağmen siyasiler rahat! 
Bu ili yönetenler, daha da rahat! HİCRET CANSIZ…
Demek ki; Yıl 1987 veya 1988’miş! 
Hicret bey, Ağaçlandırma Ve Erozyon Kontrol Başmühendisi. 
Değerli ağabeyim, gazeteci-yazar Fadıl Binzet’le, ben de o dönem Hicret beyle samimiyiz! Zaman –zaman bu gün sevgili dostumuz, Suat Tekin’in köşesine aktardığı projeden bahis eder bir an önce gerçekleştirmek isterdi!
Aradan 27 yıl geçmiş! Ne zaman Fadıl ağabeyle o bölgelerden geçsek, sanki dün gibi; “Bak ne zaman bunlar büyüyecek deniliyordu! Bu eser Hicret beyin Adıyamanlılara en büyük hediyesi” der.
Hicret beyin hayata gözlerini yumduğunu, o dönem çalışma arkadaşı olan Suat Tekin’den öğreniyoruz! 
Bizde Hicret Cansız’a Allahtan rahmet diliyoruz. Bence bu projeyle Adıyamanlıların kalbin de yaşıyor! 
Suat Tekin dostumuz bir yerlere mesaj vermek isterken bizleri çok uzaklara götürdü! O dönem belki bir-birimizi tanıyorduk ancak, böyle samimi değildik! 
Demek ki, bu proje de onunda emeği çokmuş! Bilmiyorduk, yeni öğrendik! 
Elinize, kolunuza, emeğinize sağlık! Emeği geçen herkese binlerce teşekkürler!

 

Bu Yazıyı Paylaşın:  Facebook Twitter Oyyla Blogger Google Tumblr
Yazarın Diğer Yazıları
Okuyucu Yorumları
Okur Yorumları
Hava Durumu